Wachttijd

3-9-2020

Wachttijd: de tijd die een werkgever moet wachten voordat een zieke medewerker ontslagen mag worden. Een gek woord vind ik het, want het klinkt zo passief, terwijl er allerlei verplichtingen aan vast zitten. De laatste paar maanden waren we er wel zo'n beetje achter dat al die verplichtingen mij niet meer verder hielpen. We zijn wel klaar met elkaar, grapten we. Mijn reïntegratie stagneerde omdat ik mijn balans gevonden had. Maar de wachttijd is nog niet om en mijn dossier moet kloppen.

Ik kom het kantoor binnen voor weer zo'n verplicht gesprek met mijn werkgever. Maar nu blijkt HR er ook bij te zitten en mijn reïntegratie coach is er ook. Ik voel me zenuwachtig want het voelt formeel. Mijn wachttijd loopt in februari af, en ik krijg twee opties voorgeschoteld: naar het UWV om gekeurd te worden of een vaststellingsovereenkomst. Een vaststellingsovereenkomst betekent dat ik instem met mijn ontslag.

Zowel werkgever, HR, als reïntegratie coach denken dat ik niet afgekeurd zal worden en adviseren daarom de vaststellingsovereenkomst. Ik heb namelijk een neuropsychologisch onderzoek gehad waarin geen neurologische beperkingen naar voren kwamen. Met de vaststellingsovereenkomst krijg ik een transitievergoeding mee van grofweg 16.000 euro op basis van mijn 12 dienstjaren, en kan ik een WW uitkering aanvragen. Vanuit de onderwijs CAO zal die uitkering met 10% worden verhoogd. Over die transitievergoeding betaal ik wel veel belasting, en de kosten die gemaakt zijn voor mijn reintegratietraject gaan er vanaf. Ik reken mee in mijn hoofd en kom op 2 maandsalarisen uit. Bovendien moet ik me beter melden om een vaststellingsovereenkomst te krijgen.

Maar ik ben niet beter. Ik word depressief en krijg migraine als ik meer dan 2 uur per dag werk.

Als ik geen vaststellingsovereenkomst aanga wordt ik opgeroepen bij het UWV voor een keuring door een verzekeringsarts. Als ik (deels) word afgekeurd krijg ik een ziektewet uitkering. Als ik niet wordt afgekeurd moet ik blijven solliciteren tot ik werk heb of in de bijstand beland. "En dat wil je niet".

Mijn werkgever had misschien de adviezen uit het neuropsychologisch onderzoek gelezen, want hij schrijft beide opties schematisch op een groot vel. Het helpt mij om door te vragen over de (financiële) consequenties van beide opties. Mijn hoofd duizelt van alle termen en opties en het feit dat de keuze opeens bij mij ligt. Wat is nou in mijn belang? We spreken af dat ik over ruim 2 weken mijn keuze te kennen geef, zodat ik er nog met mensen over kan praten. Vooral met een advocaat.

Ik realiseer me dat ik inderdaad wel wat onafhankelijk advies kan gebruiken. Ik stuur berichten naar de NVA, de app-groep van mijn psycho-edocatiegroep, en ik meld me aan voor het gratis inloopspreekuur van een advocatenkantoor. Ik krijg aardig wat reacties met nieuwe meningen en standpunten en weer raakt mijn hoofd vol. Toch maar die vaststellingsovereenkomst?

Een advocaat belt mij als ik tussen de blaffende honden in het park sta. Met grote moeite concentreer ik mij op dit gesprek en ik heb de tegewoordigheid van geest om haar om een schriftelijk verslag van haar advies te vragen. Na 20 minuten hang ik op en schakel ik weer terug naar de honden om mij heen. Mijn hond is ondertussen in haar neus gebeten.

De advocaat mailt gelukkig snel: De vaststellingsovereenkomst is volgens haar niet in mijn belang als ik verwacht niet aan mijn sollicitatie/werkplicht te kunnen voldoen, die bij een WW uitkering hoort, omdat ik (toch nog) ziek ben. Dan beland ik nog sneller in de bijstand. Als ik me laat keuren door het UWV en niet wordt afgekeurd, kan ik nog een second opinion vragen, en alsnog een vaststellingsovereenkomst aangaan.

Nu ik het allemaal opschrijf duizelt het me weer. Haal ik geen termen door elkaar? Kan ik het advies van de advocaat gewoon volgen? Waarom is het allemaal zo ingewikkeld?

Ik heb een evaluatiegesprek van de psycho educatie groep bij het Leo Kannerhuis. Ik vraag of de psychiater iets op papier wil zetten voor de verzekeringsarts van het UWV, want ook hij vindt dat ik nu met 2 uur werk een goede balans heb om te kunnen blijven functioneren. Hij belooft het in de afsluitbrief te zetten. Punten voor de Leo Kannerfabriek.

Ik denk dat ik mijn keuze al gemaakt heb.

Meer blogs